Blog: Erik van Eck over Architectuur die verbindt
2 maart 2026
Samen met mijn vrouw heb ik in mijn leven al vele wandelkilometers gemaakt en vorig jaar zijn we begonnen aan de Camino, van Genève naar Santiago de Compostela. Met verder niets dan elkaar, een kleine rugzak, water en brood voor onderweg, lopen door het prachtige landschap, voel ik mij een rijk en gelukkig mens. ’s-Avonds genieten van een eenvoudige maaltijd en goede gesprekken, soms samen, soms met andere wandelaars. Je voelt je verbonden met het landschap waar je je traag doorheen beweegt en met de mensen die je pad kruisen en hun boeiende verhalen delen.
Het samen onderweg zijn, tijd hebben voor elkaar en voor reflectie zorgen voor saamhorigheid en een geluksgevoel bij vele wandelaars. Deze ervaringen vormen mij als mens. Als architect probeer ik dit te vertalen in architectuur die verbindt.
Voor mij is architectuur nooit alleen gegaan over gebouwen. Het gaat over mensen. Over plekken waar we elkaar ontmoeten, samenwerken, lachen, leren en tot rust komen. Architectuur die verbindt, begint met het begrijpen van wat mensen drijft, wat ze nodig hebben om zich thuis te voelen en met elkaar in contact te komen.
Zo hebben we voor het hoofdkantoor van Canon in Venlo een inspirerende route gecreëerd met vier green-plazas die een uitnodigende tocht vormen door het negen verdiepingen tellende gebouw. Elke green-plaza fungeert als een groen binnenplein waar informele ontmoetingen vanzelf ontstaan. Vanaf hier geniet je van een adembenemend uitzicht op de Maasvallei en de omliggende, bosrijke omgeving. Om beweging, synergie en samenwerking te stimuleren, zijn de hoofdtrap, de koffiebar en de toiletten naadloos verbonden met de green-plazas. De weelderige beplanting creëert een warme, ongedwongen sfeer en geeft het kantoor een vertrouwd thuisgevoel.
Ik geloof dat architectuur een enorme kracht heeft om gemeenschappen te vormen en te versterken. Een goed ontworpen gebouw kan mensen letterlijk en figuurlijk dichter bij elkaar brengen. Het kan uitnodigen, inspireren en ruimte geven aan ontmoeting. Wanneer dat lukt, ontstaat er iets moois: trots. Trots om ergens bij te horen, trots op de plek waar je woont, werkt of samenleeft. Dát gevoel is voor mij de essentie van architectuur.
Het nieuwe hoofdkantoor voor dsm-firmenich in Maastricht is daarvan een prachtig voorbeeld. Het is het eerste Paris Proof rijksmonument van Nederland. De voormalige ambachtsschool hebben we getransformeerd en uitgebreid tot een gezonde en groene werkomgeving met ‘clubhuisgevoel’. Elkaar ontmoeten, samenwerken en inspireren staan daarbij centraal. Als hart van dit clubhuis verbindt het uitnodigende atrium oud en nieuw. Hier ervaar je de grandeur van dsm-firmenich, heden en verleden komen hier samen en vormen een prachtige plek voor ontmoeting.
In mijn werk zoek ik altijd de samenwerking op. Want de beste ideeën ontstaan niet in afzondering, maar in dialoog. Door te co-creëren met opdrachtgevers, gebruikers en andere ontwerpers, bundelen we onze kennis en inzichten. Zo kunnen we samen antwoorden vinden op de complexe vragen van vandaag en morgen. Er bestaan geen pasklare oplossingen — en dat is juist wat ons vak zo boeiend maakt. Elke opgave vraagt om openheid, nieuwsgierigheid en het lef om te verkennen.
Thema’s als biodiversiteit, klimaatadaptatie en circulariteit spelen daarbij een steeds grotere rol. Ik zie het als mijn verantwoordelijkheid om deze thema’s niet als losse toevoegingen te behandelen, maar ze vanzelfsprekend in het ontwerp te laten samenkomen. Een gebouw moet in balans zijn met zijn omgeving en toekomstbestendig kunnen groeien met de gemeenschap die het gebruikt.
Architect zijn betekent voor mij voortdurend zoeken naar verbinding — tussen mens en plek, tussen functie en gevoel, tussen nu en later. Juist in die zoektocht ligt de schoonheid van het vak.
Want als architectuur mensen raakt, samenbrengt en inspireert, doen we meer dan bouwen: we geven betekenis.
Architect directeur